Εκδηλωσεις

Πολυτεχνείο 2014: 41 χρόνια μετά τι;

polytexneio-2014-01
Τα παιδιά προσπαθούν να πιστέψουν. Σε τί όμως;

Η 41η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου βρίσκει τη χώρα για μια ακόμα χρονιά, μετά το περιβόητο «λεφτά υπάρχουν», βυθισμένη στην ύφεση, πιασμένη στη μέγγενη μιας παράλογης λιτότητας. Μιας λιτότητας επιβεβλημένης από την τρόικα, δηλαδή το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την ευρωπαϊκή ένωση με την συνενοχή του πολιτικού κόσμου, στο σύνολό του.

Σ’ αυτό το πλαίσιο το Πολυτεχνείο εκφράζει την ελπίδα για μια Ελλάδα υπερήφανη, αυτάρκη, ανεξάρτητη, ελεύθερη. Μια Ελλάδα που δεν θα «τρώει» τα παιδιά της, ούτε θα τα στέλνει μετανάστες. Η κυβέρνηση εκτελώντας και ακολουθώντας πιστά τις εντολές της τρόικας υπογράφει και εφαρμόζει μνημόνια και νομοσχέδια με στόχο να πλήξει πλατιά λαϊκά στρώματα. Επιβάλλει μείωση μισθών και συντάξεων, καταργεί συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ψηφίζει και επιβάλλει φόρους δυσβάσταχτους. Και όμως μέσα σ’ αυτόν τον κυκεώνα οι μισθοί και τα προνόμια των πολιτικών αρχόντων μας παραμένουν σχεδόν ακέραια.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η Πρόεδρος της Χριστιανοδημοκρατικής Νεολαίας Ελίνα Αναγνωστοπούλου σε εκδήλωση που έγινε τη Δευτέρα 17 Νοέμβρη 2014 στο συνεδριακό χώρο του Χριστιανοδημοκρατικού Κόματος Ανατροπής: «Ο Μήδοι, επιτέλους εδιάβηκαν και ο τόπος γέμισε εφιάλτες, 5 χρόνια τώρα, η κατοχή με την αποτρόπαια μάσκα μιας Δημοκρατίας Αντισυνταγματικής, Μνημονιακής “Δου Νου Τίστικης”, με κυβερνήσεις των υποτακτικών του “ευλογημένου μνημονίου”, έχοντας ως στόχο την προστασία των λίγων και το απόλυτο ξεζούμισμα των πολλών, διέλυσε τη χώρα, τον κοινωνικό της ιστό, την παιδεία, την υγεία, τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, προς χάριν των πάντα “φιλελλήνων” τοκογλύφων και των “hedge funds”.

Για εμάς τους πολλούς, το Πολυτεχνείο παραμένει αδικαίωτο και ζωντανό και όσοι από αυτούς που φώναζαν: “εδώ Πολυτεχνείο”, τώρα φωνάζουν “εδώ ευρωπαία επίτροπος”, “εδώ τρόικα”, “εδώ μνημόνιο” γιατί κάποτε, υπήρξαν Ελεύθεροι Πολιορκημένοι Έλληνες και τώρα, είναι στην απέναντι όχθη των πολιορκητών, βολεμένοι στις πολυθρόνες της εξουσίας.

Το Πολυτεχνείο είναι η Ερινύα τους. Το Πολυτεχνείο είναι ελπίδα και υπόσχεση και θα συνεχίσει να μας καλεί για την επιστροφή στο μέλλον μας. Για την Ελλάδα που θα τρέφει με ψωμί το λαό της, θα δίνει μόρφωση στα παιδιά της και θα είναι εθνικά ανεξάρτητη, υπερήφανη και ελεύθερη».

Εμείς να συμπληρώσουμε ότι σαράντα ένα χρόνια μετά το αίτημα για το δικαίωμα στην εργασία και την αξιοπρεπή διαβίωση είναι για μια ακόμα φορά επίκαιρο όσο ποτέ. Στην Ελλάδα της ανεργίας, της φτώχειας και της μετανάστευσης των νέων, ο δρόμος για άλλη μια φορά οδηγεί στην αντίσταση και την εξέγερση.