Χαρακτηρισμός – Διάκριση

  1. Ιχθυηρά” χαρακτηρίζονται γενικά τα θαλάσσια, λιμναία ή ποταμίσια ζώα που δεν είναι θερμόαιμα. Ως κρέας δε αυτών χαρακτηρίζεται κάθε εδώδιμο μέρος τους.
  2. Τα ιχθυηρά διακρίνονται σε νωπά και διατηρημένα ιχθυηρά ειδικότερα δε στις εξής κατηγορίες: α) Νωπά ιχθυηρά β) Κατεψυγμένα ιχθυηρά  γ) Αποξηραμένα ψάρια   δ) Αλίπαστα ψάρια   ε) Καπνιστά ψάρια  στ) Ιχθυηρά σε Ξύδι, άλμη ή έλαιο ζ) Διατηρημένα αυγά ψαριών   η) Διάφορα σκευάσματα ιχθυηρών
  3. Τα διατηρημένα ιχθυηρά και τα προϊόντα τους πρέπει να πληρούν όλους τους σχετικούς όρους
  4. Απαγορεύεται η τεχνητή χρώση και αρωματισμός με οποιονδήποτε τρόπο και μέθοδο όπως και η προσθήκη συντηρητικών ουσιών στα νωπά και διατηρημένα ιχθυηρά και προϊόντα τους,
  5. Τα διατηρημένα ιχθυηρά και προϊόντα τους πρέπει να έχουν υποστεί τέτοια επεξεργασία, ώστε να μην περιέχουν παθογόνους μικροοργανισμούς ή τοξίνες αυτών.

Νωπά και κατεψυγμένα Ιχθυηρά

Α. “Νωπά Ιχθυηρά“, χαρακτηρίζονται τα ιχθυηρά που διατίθενται αμέσως μετά την αλιεία ή συσκευάζονται μέσα σε τριμμένο πάγο και έτσι φέρονται στην κατανάλωση.

Β.  Τα  νωπά  και  κατεψυγμένα  ιχθυηρά  δεν επιτρέπεται να περιέχουν πρόσθετες χρωστικές ουσίες.”

Γ. α. Επιτρέπεται η χρήση προσθέτων : Ασκορβικά Ε 300 Ασκορβικό οξύ, Ε 301 Ασκορβικό νάτριο, Ε 302 Ασκορβικό ασβέστιο, κιτρικά Ε 330 Κιτρικό οξύ, Ε 331 Άλατα του κιτρικού οξέος με νάτριο  i) Δισόξινο κιτρικό νάτριο     ii) Οξινο κιτρικό νάτριο   iii) Κιτρικό νάτριο, Ε 332 Άλατα του κιτρικού οξέος με κάλιο i) Δισόξινο κιτρικό κάλιο ii) Κιτρικό κάλιο, Ε 333 Άλατα του κιτρικού οξέος με ασβέστιο i) Δισόξινο κιτρικό ασβέστιο   ii) Όξινο κιτρικό ασβέστιο  iii) Κιτρικό ασβέστιο,  σε μη επεξεργασμένα ψάρια, καρκινοειδή και μαλάκια, συμπεριλαμβανομένων των κατεψυγμένων και υπερκατεψυγμένων.

β. Επιτρέπεται η χρήση προσθέτων , Συντηρητικά και αντιοξειδωτικά , σύμφωνα, κατά περίπτωση, με τους αντίστοιχους όρους: “1)Θειώδη Ε220 Διοξείδιο του θείου, Ε221 Θειώδες νάτριο, Ε222 Όξινο θειώδες νάτριο, Ε223 Πυροθειώδες νάτριο, Ε224 Πυροθειώδες κάλιο, Ε226 Θειώδες ασβέστιο, Ε227 Όξινο θειώδες ασβέστιο, Ε228 Όξινο θειώδες κάλιο σε i) Καρκινοειδή και κεφαλόποδα ii) νωπά, κατεψυγμένα και υπερκατεψυγμένα iii) καρκινοειδή των οικογενειών Penaeidae, -Solenoceridae, Aristaeidae” 2) Ερυθορβικό οξύ Ε 315, ερυθορβικό νάτριο Ε 316 σε κατεψυγμένα και υπερκατεψυγμένα ψάρια με ερυθρό δέρμα. “3) 4-Εξυλορεσορκινόλη Ε586 σε νωπά, κατεψυγμένα και υπερκατεψυγμένα καρκινοειδή”.

γ. Επιτρέπεται η χρήση προσθέτων κατά περίπτωση, με τους αντίστοιχους όρους: 1) Φωσφορικά Ε 338 Φωσφορικό οξύ, Ε 339 Φωσφορικά άλατα νατρίου    α. δισόξινο φωσφορικό νάτριο β. όξινο φωσφορικό νάτριο γ. φωσφορικό νάτριο, Ε 340 Φωσφορικά άλατα καλίου α. δισόξινο φωσφορικό κάλιο β. όξινο φωσφορικό κάλιο γ. φωσφορικό κάλιο, Ε 341 Φωσφορικά άλατα ασβεστίου  α. δισόξινο φωσφορικό ασβέστιο β. όξινο φωσφορικό ασβέστιο γ. φωσφορικό ασβέστιο, Ε 450 άλατα του πυροσφωρικού οξέος α. δισόξινο πυροφωσφορικό νάτριο β. όξινο πυροφωσφορικό κάλιο γ. πυροφωσφορικο νάτροι δ. δισόξινο πυροφωσφορικό κάλιο στ.πυροφωσφορικό κάλιο ε. πυροφωσφορικο ασβέστιο ζ. δισοξινο πυροφωσφορικο ασβέστιο, Ε 451 άλατα του τριφωσφορικού οξέος α. τριφωσφορικό πεντανάτριο β. τριφωσφορικό πεντακάλιο , Ε 452 Πολυφωσφορικά άλατα α. Πολυφωσφορικό νάτριο β. Πολυφωσφορικό κάλιο. γ. Πολυφωσφορικό ασβέστιο-νάτριο  δ. Πολυφωσφορικό ασβέστιο, σε i) Κατεψυγμένα και υπερκατεψυγμένα προϊόντα καρκινοειδών, ii) Φιλέτα μη επεξεργασμένων ψαριών κατεψυγμένα και υπερκατεψυγμένα,  2) Αιθυλενοδιάμινοτετραο-ξικό ασβέστιο νάτριο Ε 385 σε κατεψυγμένα και υπερκατεψυγμένα καρκινοειδή, 3) Πολυόλες Ε 420 Σορβιτόλη α Σορβιτόλη β. Σιρόπι σορβιτόλης, Ε 421 Μανιτόλη, Ε 953 Ισομαλτιτόλη, Ε 965 Μαλτιτόλη, Ε 966 Λακτιτόλη, Ε 967 Ξυλιτόλη, “Ε968″ σε κατεψυγμένα και υπερκατεψυγμένα ανεπεξέργαστα ψάρια, καρκινοειδή, μαλάκια και κεφαλόποδα.”

 

Αλίπαστα ψάρια

  1. Αλίπαστα ψάρια“, χαρακτηρίζονται τα ιχθυηρά που έχουν καταστεί διατηρήσιμα είτε με αυτούσιο μαγειρικό Αλάτι είτε με υδατικό διάλυμα αυτού (άλμη).
  2. Το ποσοστό του μαγειρικού αλατιού, που παραμένει μετα την εκτίναξη των αλιπάστων, δεν πρέπει να υπερβαίνει προκειμένου για μικρά ψάρια (σαρδέλες κ.λπ.) το 25% υπολογιζόμενο επί του καθαρού βάρους του περιεχομένου του δοχείου, για μεγάλα δε ψάρια (σκόμβρους κ.λπ.), το 30%.

Τα παραπάνω ποσοστά, σε περίπτωση συσκευασίας των αλίπαστων σε ξύλινα βαρέλια, μπορούν να είναι αυξημένα κατά 5 μονάδες, δηλαδή αντίστοιχα 30%  και 35%.

  1. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείται υδατικό διάλυμα μαγειρικού αλατιού (άλμης), αυτό πρέπει να καλύπτει απαραίτητα το διατηρήσιμο προϊόν
  2. Απαγορεύεται η χρησιμοποίηση για τον ίδιο σκοπό του μαγειρικού αλατιού που έχει χρησιμοποιηθεί μια φορά για Αλάτιση των αλιπάστων ψαριών, ή αυτούσιο ή σε υδατικό διάλυμα (άλμη).
  3. Στην κατηγορία αυτή ανήκει ο αλίπαστος βακαλάος (υγράλατος ή ξηράλατος):

α) “Βακαλάος” (ονίσκος – γάδος κ.λπ.), χαρακτηρίζονται τα, χωρίς  κεφάλι και εντόσθια, πεπλατυσμένα σαν φύλλα, σώματα ψαριών ή τμήματα αυτών της οικογένειας του γάδου, που έχουν καταστεί διατηρήσιμα με ξήρανση και Αλάτιση με μαγειρικό Αλάτι.

β) Κάθε τύπος αλίπαστου βακαλάου που φέρεται στην κατανάλωση, δεν πρέπει να έχει υγρασία πάνω από 49% και χλωριούχα εκφρασμένα σε χλωριούχο νάτριο πάνω από 18%. Ειδικά για τον υγράλατο βακαλάο επιτρέπεται ανώτατο όριο υγρασίας 54%.

γ) Απαγορεύεται στο βακαλάο η προσθήκη κάθε αντισηπτικής ύλης, κάθε ανόργανης ή οργανικής ουσίας που αποσκοπεί στην επιβάρυνση αυτού, όπως και η τεχνητή λεύκανση αυτού

δ) Ο βακαλάος που φέρεται στην κατανάλωση, πρέπει να είναι λευκωπός, χωρίς οποιαδήποτε αλλοίωση και χωρίς ερυθρά στίγματα, τα οποία συνήθως εμφανίζονται κοντά στο μεγάλο μεσαίο κόκκαλο.

ε) Απαγορεύεται η διάθεση στην κατανάλωση, ως βακαλάου, του γνωστού με την ονομασία ΑΝΟΝ ψαριού.

  1. Τα αλίπαστα  ψάρια  δεν  επιτρέπεται  να  περιέχουν  πρόσθετες  χρωστικές ουσίες. Εξαιρείται το προϊόν με ονομασία κippers,  το  οποίο  μπορεί  να  χρωματισθεί  με  τη  χρωστική  Ε154  Καστανό FK σε μέγιστο  ποσοστό 20 mg/kg
  2. Επιτρέπεται η χρήση προσθέτων , Συντηρητικά και αντιοξειδωτικά, σύμφωνα, κατά περίπτωση, με τους αντίστοιχους όρους: 1) Σορβικά Ε 200 Σορβικό οξύ, Ε 202 Σορβικό κάλιο, Ε 203 Σορβικό ασβέστιο, βενζοϊκά Ε 210 Βενζοϊκό οξύ, Ε 211 Βενζοϊκό νάτριο, Ε 212 Βενζοϊκό κάλιο, Ε 213 Βενζοϊκό ασβέστιο σε αλατισμένα, Αποξηραμένα ψάρια και σε μέγιστο ποσοστό χρήσης 200 mg/kg, 2) Θειώδη Ε 220 Διοξείδιο του θείου, Ε 221 Θειώδες νάτριο,Ε 222 Οξινο θειώδες νάτριο, Ε 223 Πυροθειώδες νάτριο, Ε 224 Πυροθειώδες κάλιο, Ε 226 Θειώδες ασβέστιο, Ε 227 Όξινο θειώδες ασβέστιο, Ε 228 Όξινο θειώδες κάλιο, σε αποξηραμένα αλατισμένα ψάρια του είδους gadidae και σε μέγιστο ποσοστό χρήσης 200 mg/kg, εκφραζόμενο ως SΟ2.”

Ιχθυηρά σε άλμη, Ξύδι ή έλαιο

  1. Ιχθυηρά σε άλμη, Ξύδι ή έλαιο, χαρακτηρίζονται τα ιχθυηρά που διατηρούνται σ` αυτά, αφού προηγουμένως έχουν υποστεί την επιτρεπόμενη κατεργασία.
  2. Το Ξύδι, μαγειρικό Αλάτι και έλαιο που χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση, πρέπει να πληρούν όλους τους όρους γι` αυτά, του κώδικά τροφίμων και ποτών. Σε περίπτωση που θα χρησιμοποιηθεί Ελαιόλαδο, αυτό πρέπει να έχει οξύτητα όχι πάνω από 1%, εκφραζόμενη σε ελαικό οξύ.
  3. Η περιεκτικότητα της άλμης σε χλωριούχα, εκφρασμένη σε χλωριούχο νάτριο, δεν πρέπει να είναι πάνω από 5%.
  4. Επιτρέπεται η χρησιμοποίηση τομάτας, αρτυμάτων γενικά και μικρών ποσοτήτων ζάχαρης και λαχανικών, εφόσον δηλώνεται στη συσκευασία η προσθήκη αυτή.
  5. Επιτρέπεται η χρήση νιτρικών Ε 251 Νιτρικό κάλιο, Ε 252 Νιτρικό νάτριο, σε ρέγκα και σαρδελόρεγκα τουρσί.”
  6. Δεν επιτρέπεται το βάρος του ιχθυηρού στραγγισμένου να είναι κατώτερο του 60% του όλου περιεχομένου.
  7. Επί της συσκευασίας θα δηλώνεται, εκτός των άλλων στοιχείων, το καθαρό βάρος του περιεχομένου, το είδος του ιχθυηρού, όπως και το συντηρητικό μέσο π.χ. “Γαρίδες σε άλμη”, “Χταπόδι σε Ξύδι”, “Σαρδέλες σε Ελαιόλαδο”, “Σαρδέλες σε σπορέλαιο” κ.λπ.

Τα  ιχθυηρά  σε άλμη, Ξύδι ή έλαιο, δεν επιτρέπεται να περιέχουν  πρόσθετες χρωστικές ουσίες.”

Αποξηραμένα ψάρια

  1. Αποξηραμένα ψάρια“, χαρακτηρίζονται τα ιχθυηρά που έχουν καταστεί διατηρήσιμα με ξήρανση ή με έκθεση στον αέρα ή με θέρμανση.
  2. Η ξήρανση πρέπει να γίνεται με όρους απόλυτα υγιεινούς.
  3. Επιτρέπεται η χρήση σαν συντηρητικού, του μαγειρικού αλατιού.
  4. Τα αποξηραμένα ψάρια δεν  επιτρέπεται  να  περιέχουν  πρόσθετες  χρωστικές ουσίες.
  5. Επιτρέπεται η χρήση προσθέτων, Συντηρητικά και αντιοξειδωτικά, 1) Σορβικά Ε 200 Σορβικό οξύ, Ε 202 Σορβικό κάλιο, Ε 203 Σορβικό ασβέστιο, βενζοϊκά Ε 210 Βενζοϊκό οξύ , Ε 211 Βενζοϊκό νάτριο, Ε 212 Βενζοϊκό κάλιο, Ε 213 Βενζοϊκό ασβέστιο σε αλατισμένα, Αποξηραμένα ψάρια και σε μέγιστο ποσοστό χρήσης 200 mg/kg, 2) Θειώδη Ε 220 Διοξείδιο του θείου, Ε 221 Θειώδες νάτριο, Ε 222 Όξινο θειώδες νάτριο, Ε 224 Πυροθειώδες κάλιο, Ε 226 Θειώδες ασβέστιο, Ε 227 Όξινο θειώδες ασβέστιο, Ε 228 Όξινο θειώδες κάλιο σε αποξηραμένα αλατισμένα ψάρια του είδους gaotiolae και σε μέγιστο ποσοστό χρήσης 200 mg/kg, εκφραζόμενο ως SΟ2.

Καπνιστά ψάρια

  1. Καπνιστά ψάρια“, χαρακτηρίζονται γενικά τα ιχθυηρά που έχουν καταστεί διατηρήσιμα με υποκαπνισμό.
  2. Επιτρέπεται η χρησιμοποίηση, σαν συντηρητικού, του μαγειρικού αλατιού.
  3. Καπνιστά ψάρια με εμφανή αιθάλη στην επιφάνειά τους ή τμήματα που έχουν απανθρακωθεί, πρέπει να αποκλείονται από την κατανάλωση.
  4. Ο υποκαπνισμός των ψαριών πρέπει να γίνεται με την καύση καθαρών ξύλων. Απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται βαμμένα ή παλιά ξύλα, όπως και ξύλα που προέρχονται από κωνοφόρα (πεύκο, έλατο κ.λπ.) και γενικά ξύλα που δίνουν δυσάρεστη οσμή κατά την καύση.
  5. Ο σολομός και τα είδη της οικογένειας των σολομοειδών ή και άλλων παρόμοιων οικογενειών ψαριών, που προσφέρονται ή καταναλώνονται σαν φιλέτα, μπορούν να έχουν υποστεί ελαφρό μόνο υποκαπνισμό και ελαφρά Αλάτιση.

Τα παραπάνω μπορούν να περιέχουν πρόσθετο , συντηρητικά και αντιοξειδωτικά .: Σορβικά Ε 200 Σορβικό οξύ, Ε 202 Σορβικό κάλιο, Ε 203 Σορβικό ασβέστιο, βενζοϊκά Ε 210 Βενζοϊκό οξύ, Ε 211 Βενζοϊκό νάτριο, Ε 212 Βενζοϊκό κάλιο, Ε 213 Βενζοϊκό ασβέστιο, σε μέγιστο ποσοστό χρήσης 200 mg/kg όπως αυτό ορίζεται για τα αλατισμένα ψάρια.”

Πάνω στη συσκευασία των παραπάνω προϊόντων, πρέπει να αναγράφεται η “Ελληνική ονομασία του είδους του ψαριού.

Απαγορεύεται η χρήση παραπλανητικών ονομασιών όπως π.χ. “σολομός” θαλάσσης”, υποκατάστατο σολομού κ.λπ., για είδη ιμαριών που δεν ανήκουν στην οικογένεια των σολομοειδών.

Επιτρέπεται  επίσης, η χρήση της χρωστικής Ε160Β Ανάττο για τα  Καπνιστά ψάρια και της χρωστικής Ε154 Καστανό FK για το προϊόν κippers 

 

Διατηρημένα Αυγά ψαριών

  1. Διατηρημένα Αυγά ψαριών“, χαρακτηρίζονται ολόκληρες ωοθήκες ή απαλλαγμένα από Ινες και μεμβράνες Αυγά διαφόρων ψαριών, που έχουν καταστεί διατηρήσιμα με μια ή περισσότερες από τις μεθόδους που έχουν αναφερθεί πιο πάνω.
  2. Τα Αυγά ψαριών που διατίθενται στην κατανάλωση πρέπει να διατηρούνται ανέπαφα, τα δε μεγέθη αυτών να μην παρουσιάζουν αισθητές διαφορές. Τα Διατηρημένα Αυγά ψαριών που είναι συγκολλημένα ή πιεσμένα ή εμφανίζουν λιπαρή υφή, καθιστούν το προϊόν κατώτερης ποιότητας.
  3. Οι οργονοληπτικές ιδιότητες των διατηρημένων αυγών ψαριών, πρέπει να είναι ευάρεστες και ανεπίληπτες.
  4. Πρέπει να αποκλείονται από την κατανάλωση Διατηρημένα Αυγά ψαριών που εμφανίζουν οποιαδήποτε αλλοίωση των οργανοληπτικών χαρακτήρων (δυσοσμία, όξινη γεύση κλπ.) ή όχι τη συνηθισμένη μακροσκοπική υφή αυτών, (όπως σαπωνώδη εμφάνιση κλπ.).
  5. Δεν επιτρέπεται τα ποσά των χλωριούχων, εκφρασμένα σε χλωριούχο νάτριο, να είναι πάνω από 12%, με εξαίρεση τον ταραμά και το μπρικ.
  6. Απαγορεύεται η παρουσία στα διατηρημένα τρόφιμα, εκτός από το μαγειρικό Αλάτι, κάθε άλλης ουσίας η οποία δεν αναφέρεται ρητά στο άρθρο αυτό.
  7. Κατά την εισαγωγή χρωματισμένων διατηρημένων αυγών ψαριών, το προϊόν πρέπει να συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Δημόσιας Αρχής του τόπου προέλευσής του, στο οποίο θα αναφέρεται όχι μόνο το είδος των χρωστικών που χρησιμοποιήθηκαν αλλά και το ποσοστό προσθήκης ουτών.
  8. Τα Διατηρημένα Αυγά ψαριών όταν διατίθενται στην κατανάλωση πρέπει να αναγράφουν υποχρεωτικά στη συσκευασία τους τη χώρα προέλευσής τους.
  9. Τα Διατηρημένα Αυγά ψαριών φέρονται στην κατανάλωση με τις εξής ονομασίες: α) Μαύρο χαβιάρι β) Υποκατάστατο χαβιαριού γ) Ταραμάς      δ) Μπρικ     ε) Αυγοτάραχο – γλώσσες.
  10. Μαύρο χαβιάρι Ρωσίας” ή απλά “Μαύρο χαβιάρι“, χαρακτηρίζονται αποκλειστικά και μόνο τα διατηρημένα Αυγά ψαριών της οικογένειας των οξυρύγχων και ιδιαίτερα του ACIPENSER HUSO “Ρωσικά BELLUGA “. Το χρώμα του πρέπει να είναι το φυσικό μαύρο, γυαλιστερό, χωρίς άλλη απόχρωση.
    Το μαύρο χαβιάρι πρέπει να φέρεται στην κατανάλωση σε κοκκώδη μορφή, τα δε Αυγά να είναι σαφώς διαχωρισμένα μεταξύ τους.
  11. Υποκατάστατα χαβιαριού“, χαρακτηρίζονται τα διατηρημένα Αυγά διαφόρων ψαριών, εκτός από οξύρυγχο, που έχουν διάφορες αποχρώσεις μεταξύ των οποίων και η μαύρη. Η ονομασία “υποκατάστατο χαβιαριού” πρέπει να γράφεται καθαρά και ευδιάκριτα πάνω στη συσκευασία των προϊόντων αυτών. Δεν επιτρέπεται να έρχονται στην κατανάλωση με ονομασία ή να διαφημίζονται με τρόπο που να δημιουργεί την εντύπωση ότι πρόκειται για πραγματικό χαβιάρι.
  12. Ταραμάς“, χαρακτηρίζονται τα Διατηρημένα Αυγά ψαριών κατώτερης ποιότητας (όπως ο άνθιος, ο κυπρίνος κ.α.), που έχουν χρώμα κόκκινο. Η περιεκτικότητα αυτών σε χλωριούχα, εκφρασμένα σε χλωριούχο νάτριο, μπορεί να ανέρχεται μέχρι 15%.
    Επιτρέπεται η παρουσία στον ταραμά καλαμοσακχάρου σε ποσοστό μέχρι 4% η δε υγρασία και πτητικές ουσίες αυτού σε 10 C να μην υπερβαίνουν το 58% κατ` ανώτατο όριο.
  13. Μπρικ“, χαρακτηρίζονται τα διατηρημένα Αυγά του σολομού που έχουν κόκκινο χρώμα. Το μέγεθος αυτών είναι κατά πολύ μεγαλύτερο των άλλων ειδών χαβιαριού.
    Η οξύτητά του εκφρασμένη σε ελαικό οξύ, δεν επιτρέπεται να είναι μεγαλύτερη του 1%, η δε περιεκτικότητα σε χλωριούχα, εκφρασμένα σε χλωριούχο νάτριο, όχι μεγαλύτερη του 5%.
  14. Ωοτάραχο” ή “Αυγοτάραχο“, χαρακτηρίζεται το προϊόν που παρασκευάζεται με τη χρησιμοποίηση αυτούσιων των ωοθηκών των ψαριών κεφάλου και λαβρακιού, οι οποίες περιβάλλονται με λεπτό στρώμα κεριού.
    Το αυγοτάραχο που προέρχεται από το λαβράκι πρέπει να διατίθεται στην κατανάλωση με την ονομασία -Αυγοτάραχο-Ρεφούδι” . Άλλο είδος αυγοτάραχου είναι και οι Γλώσσες” οι οποίες είναι πλήρεις ωοθήκες κεφάλου, που παρασκευάζονται κυρίως στην αλλοδαπή και οι οποίες όταν φέρονται στην κατανάλωση, πρέπει να δηλώνονται και με τον τόπο από τον οποίο προέρχονται όπως π.χ. “Γλώσσες Ρωσίας”.
  15. Επιτρέπεται η παρασκευή και διάθεση στην κατανάλωση “ΤΑΡΑΜΟΠΟΛΤΟΥ” ο οποίος παρασκευάζεται με πρώτη ύλη τον ταραμά, με προσθήκη σογιάλευρου ή άλλου πρωτεϊνούχου αλεύρου σε ποσοστό μέχρι 9% ή καζείνικού νατρίου, σε ποσοστό μέχρι 2(Κ), όταν η ποιότητα της πρώτης ύλης, δηλαδή του ταραμά, κάνει αδύνατη την κατεργασία του και διάθεσή του σαν “ΤΑΡΑΜΑ”.
    Στον “ΤΑΡΑΜΟΠΟΛΤΟ” τα ποσοστά υγρασίας, χλωριούχου νατρίου και ζάχαρης πρέπει να είναι μέσα στα όρια που καθορίζονται για τον ταραμά.
    Στα δοχεία συσκευασίας, στις καρτέλες (όταν πωλούνται χύμα) και στα τιμολόγια, που αναφέρονται στον ταραμοπολτό, ο χαρακτηρισμός του είδους πρέπει να αναγράφεται συνεχής και με ομοιόμορφα (ομοιόχρωμα, ισομεγέθη) στοιχεία. Απαγορεύεται η κατάτμηση της λέξης και της οποιασδήποτε αναφοράς ή προσέγγισης στον χαρακτηρισμό “ΤΑΡΑΜΑ”.
  16. Επιτρέπεται η παρασκευή και διάθεση στην κατανάλωση, με εμπορικές ονομασίες, σκευασμάτων διατηρημένων αυγών ψαριών, τα οποία πιθανόν περιέχουν και συκώτι των ψαριών από τα οποία προέρχονται τα Αυγά, με προσθήκη σε αυτά, αλεύρου σόγιας ή άλλων αλεύρων, ζελατίνης, φυτικών ελαίων ή λιπών, βουτύρου γάλακτος, αρωμάτων και λοιπών κατάλληλων βρώσιμων υλών. Η ποιοτική σύνθεση των σκευασμάτων, πρέπει να αναγράφεται στη συσκευασία τους. Απαγορεύεται να φέρεται η λέξη ή ρίζα της λέξης ΧΑΒΙΑΡΙ, στη συσκευασία των σκευασμάτων και στην Ελληνική απόδοση της επισήμανσης.

ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΚΟΕ

Κατηγορίες: ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ